बच्चासँग EU को राहदानी: अर्को युरोपेली देशमा बसाइँ सर्न सकिन्छ?

पोर्चुगलमा बसोबास गर्ने केही नेपाली परिवारमा यस्तो अवस्था हुन्छ: बच्चासँग पोर्चुगिज नागरिकता र EU राहदानी हुन्छ, तर आमाबुबासँग नेपाली राहदानी र पोर्चुगलको बसोबास अनुमति मात्र हुन्छ।

यस्तो परिवार नर्वे, डेनमार्क, बेल्जियम वा अर्को युरोपेली देशमा बसाइँ सर्न सक्छ कि सक्दैन?

बच्चाको EU राहदानी परिवारका लागि महत्त्वपूर्ण कानुनी आधार हो। तर त्यसले आमाबुबालाई सबै युरोपेली देशमा स्वतः बस्ने र काम गर्ने अधिकार दिँदैन। देशअनुसार आवेदन प्रक्रिया र आवेदन विचाराधीन रहँदा काम गर्न पाइने नियम फरक हुन्छ। विशेष गरी नर्वे, डेनमार्क र बेल्जियमबीचको व्यावहारिक फरक महत्त्वपूर्ण छ।

मुख्य कानुनी आधार: Zhu and Chen फैसला

यस विषयको मुख्य कानुनी आधार Zhu and Chen, C-200/02 फैसला हो।यो मुद्दामा EU अदालतले अर्को सदस्य राष्ट्रमा बस्ने नाबालक EU नागरिकसँग पर्याप्त आर्थिक स्रोत र उपयुक्त स्वास्थ्य बीमा भएमा उसलाई त्यहाँ बस्ने अधिकार हुने निर्णय गरेको थियो।

बच्चाको वास्तविक हेरचाह गर्ने गैर-EU अभिभावकलाई बस्न नदिए बच्चाले आफ्नो EU अधिकार प्रभावकारी रूपमा प्रयोग गर्न सक्दैन। त्यसैले बच्चाको मुख्य हेरचाह गर्ने व्यक्तिले पनि बच्चाका आधारमा उक्त बच्चासँगै बस्न पाउने अधिकार प्राप्त गर्नुपर्ने अदालतको निष्कर्ष थियो।

तर यो अधिकार सर्तरहित भने हुँदैन।

नाबालक बच्चा सामान्यतया कामदार वा सक्रिय रूपमा रोजगारी खोजिरहेको व्यक्ति हुन सक्दैन। त्यसैले बच्चाले तीन महिनाभन्दा लामो समय बस्न पाउने आधार प्रायः निम्न दुई सर्तमा निर्भर हुन्छ:

• परिवारसँग आफ्नो खर्च धान्न पुग्ने पर्याप्त आर्थिक स्रोत हुनु
• सम्बन्धित देशमा मान्य हुने पूर्ण स्वास्थ्य बीमा हुनु

EU को Directive 2004/38/EC अनुसार आर्थिक रूपमा आत्मनिर्भर EU नागरिकले तीन महिनाभन्दा लामो समय अर्को EU/EEA देशमा बस्न पर्याप्त आर्थिक स्रोत र पूर्ण स्वास्थ्य बीमा भएको सर्त पूरा गर्नुपर्छ।

रकम बच्चाकै नाममा हुनुपर्छ?

पर्दैन। Zhu and Chen फैसलाअनुसार आर्थिक स्रोत बच्चाले स्वयं कमाएको वा बच्चाकै बैंक खातामा रहेको हुनुपर्ने सर्त लगाउन मिल्दैन। परिवारका सदस्यले बच्चालाई उपलब्ध गराएको रकम पनि मूल्याङ्कनमा समावेश गर्न सकिन्छ।

पछि Bajratari, C-93/18 फैसलाले गैर-EU अभिभावकको रोजगारीबाट आएको आम्दानीलाई पनि बच्चाको पर्याप्त आर्थिक स्रोतको मूल्याङ्कनमा समावेश गर्न सकिने स्पष्ट गर्‍यो।

त्यसैले स्रोतका रूपमा बैंक बचत, नियमित आम्दानी वा परिवारका सदस्यले उपलब्ध गराएको आर्थिक सहयोग प्रयोग हुन सक्छ। तर बच्चासँग EU पास भएकै कारण आमाबुबालाई नयाँ देशमा गएर तुरुन्त काम गर्ने स्वतः अधिकार प्राप्त हुन्छ भन्ने यसको अर्थ होइन। यही विषयमा नर्वे र डेनमार्कबीच महत्त्वपूर्ण व्यावहारिक फरक देखिन्छ।

नर्वेमा किन गाह्रो हुन्छ?

नर्वे EU को सदस्य नभए पनि EEA सम्झौतामार्फत स्वतन्त्र आवागमनसम्बन्धी नियम लागू गर्छ।पोर्चुगिज नागरिकता भएको बच्चा EEA नागरिकका रूपमा नर्वे प्रवेश गर्न सक्छ। तर तीन महिनाभन्दा लामो समय नर्वेमा बस्न बच्चाले EEA नियमअन्तर्गतका बसोबाससम्बन्धी सर्त पूरा गर्नुपर्छ।

नाबालक बच्चा सामान्यतया कामदार, सक्रिय रूपमा रोजगारी खोजिरहेको व्यक्ति वा विद्यार्थी हुँदैन। त्यसैले बच्चाको बसोबास अधिकार कायम गर्न परिवारसँग आफ्नो खर्च धान्न पुग्ने पर्याप्त आर्थिक स्रोत र नर्वेमा मान्य हुने पूर्ण स्वास्थ्य बीमा भएको प्रमाण सामान्यतः आवश्यक पर्न सक्छ।

नेपाली नागरिक रहेका आमाबुबाले EEA नागरिकको परिवार सदस्यका रूपमा रेसिडेन्स कार्डका लागि आवेदन दिन सक्छन्। UDI का अनुसार EU वा EEA बाहिरका देशका नागरिकले EU वा EEA नागरिकको परिवार सदस्यका रूपमा यस्तो कार्डका लागि आवेदन दिन सक्छन्।

तर नाबालक EEA नागरिकका आमाबुबाको अवस्था पति वा पत्नीका आधारमा गरिने सामान्य पारिवारिक आवेदनजस्तो हुँदैन। आमाबुबाले बच्चाको मुख्य हेरचाह गर्ने व्यक्तिका रूपमा बच्चासँगै नर्वेमा बस्न पाउने अधिकार दाबी गरिरहेका हुन्छन्। यस्तो अधिकार बच्चासँगको सम्बन्धका आधारमा प्राप्त हुने भएकाले यसलाई बच्चाका आधारमा प्राप्त हुने बसोबास अधिकार भनिन्छ। यसको कानुनी आधार EU अदालतको Chen फैसलासँग सम्बन्धित छ।

नर्वे पुगेर आवेदन दिने र काम खोज्ने योजना

यही चरणमा परिवारले विशेष सावधानी अपनाउनुपर्छ। निश्चित प्रकारका EEA नागरिकका परिवार सदस्यले रेसिडेन्स कार्डको आवेदन विचाराधीन रहँदा काम गर्न पाउन सक्छन्। तर काम सुरु गर्नुअघि आफूले आवश्यक सबै सर्त पूरा गरेको सुनिश्चित गर्ने जिम्मेवारी आवेदककै हुन्छ। सर्त पूरा नगरी काम गरेको पाइएमा बसोबासको अधिकार नमानिने र नर्वेबाट निष्कासनसम्मको जोखिम हुन सक्छ।

नाबालक EU नागरिकका नेपाली आमाबुबाले रेसिडेन्स कार्डका लागि आवेदन दिएको तथ्यले मात्र उनीहरूलाई तुरुन्त र सुरक्षित रूपमा काम गर्ने अधिकार प्राप्त भएको मान्न सकिँदैन। आमाबुबाको बसोबास अधिकार बच्चाबाट प्राप्त हुने भएकाले सबैभन्दा पहिले बच्चाले EEA नियमअन्तर्गत नर्वेमा बस्ने सर्त पूरा गरेको देखाउनुपर्छ।

परिवारसँग नर्वे प्रवेश गर्दाकै समयमा आफ्नो खर्च धान्न पुग्ने पर्याप्त आर्थिक स्रोत र मान्य पूर्ण स्वास्थ्य बीमा छैन भने आवेदनको आधार कमजोर हुन सक्छ। विशेषगरी परिवारको योजना केवल “नर्वे पुगेपछि काम खोज्ने र त्यसपछि आउने आम्दानीबाट खर्च धान्ने” हो भने भविष्यमा प्राप्त हुन सक्ने आम्दानीले आवेदन गर्दाको आर्थिक सर्त पूरा भएको स्वतः प्रमाणित गर्दैन।

त्यसैले यो कानुनी बाटो प्रयोग गर्ने परिवारले पछि कामबाट प्राप्त हुने आम्दानीमा मात्र निर्भर हुनु हुँदैन। रेसिडेन्स कार्डका लागि आवेदन दिँदाकै समयमा बच्चाको बसोबास अधिकार कुन आधारमा कायम हुन्छ, परिवारको खर्च कसरी धानिन्छ र आवश्यक स्वास्थ्य बीमा कसरी पूरा गरिएको छ भन्ने विश्वसनीय प्रमाण प्रस्तुत गर्न सक्नुपर्छ।

D-nummer र Skattekort ले बसोबास वा काम गर्ने अधिकार दिँदैनन्

नर्वेमा काम गर्ने व्यक्तिलाई सामान्यतः D-nummer वा fødselsnummer र Skattekort आवश्यक पर्छ। D-nummer नर्वेको अस्थायी पहिचान नम्बर हो। यो केही समय नर्वेमा काम गर्ने, कर तिर्ने वा निश्चित सार्वजनिक तथा निजी सेवा प्रयोग गर्ने व्यक्तिलाई दिन सकिन्छ।

तर D-nummer प्राप्त हुनु नर्वेमा बस्न वा काम गर्न पाइने अध्यागमनसम्बन्धी अधिकारको प्रमाण होइन। त्यसैगरी, Skattekort ले रोजगारदातालाई तलबबाट कति कर कटौती गर्ने भन्ने जानकारी दिन्छ, तर यसले व्यक्तिका लागि छुट्टै बसोबास वा काम गर्ने अधिकार सिर्जना गर्दैन।

डेनमार्कमा यो विकल्प किन तुलनात्मक रूपमा स्पष्ट देखिन्छ?

डेनमार्कमा EU नागरिक र उनीहरूका परिवार सदस्यको बसोबाससम्बन्धी आवेदन Styrelsen for International Rekruttering og Integration (SIRI) ले हेर्छ। EU बाहिरको देशका नागरिकले परिवार सदस्यका रूपमा बसोबास अधिकार दाबी गर्दा सम्बन्धित EU नागरिकसँग डेनमार्कमा EU नियमअन्तर्गत आफ्नै र स्वतन्त्र बसोबास आधार हुनुपर्छ।

EU नागरिकको बसोबास आधार रोजगारी, अध्ययन, स्वरोजगार, आफ्नो खर्च धान्न पुग्ने पर्याप्त आर्थिक स्रोत वा EU नियमले स्वीकार गरेको अन्य आधार हुन सक्छ। गैर-EU परिवार सदस्यको बसोबास अधिकार सम्बन्धित EU नागरिकको यही आधारबाट प्राप्त हुन्छ। EU नागरिकको बसोबास आधार समाप्त भए परिवार सदस्यको अधिकारमा पनि असर पर्न सक्छ।

पोर्चुगिज नागरिकता भएको नाबालक बच्चा सामान्यतः कामदार, विद्यार्थी वा स्वरोजगार व्यक्ति हुँदैन। त्यसैले यस्तो अवस्थामा बच्चाको बसोबास अधिकारका लागि आफ्नो र सम्बन्धित परिवार सदस्यहरूको खर्च धान्न पुग्ने पर्याप्त आर्थिक स्रोत भएको EU नागरिक भन्ने आधार सान्दर्भिक हुन सक्छ।

आर्थिक स्रोत बच्चाकै नाममा मात्र हुनुपर्छ भन्ने छैन। परिवारको अर्को सदस्य वा अन्य व्यक्तिले खर्च बेहोर्ने भए पनि बच्चा र परिवारले उक्त स्रोत वास्तवमै प्रयोग गर्न सक्ने अवस्था देखाउनुपर्छ। SIRI ले रकम पर्याप्त भए नभएको कुरा परिवारको व्यक्तिगत परिस्थितिका आधारमा मूल्याङ्कन गर्छ।

बच्चाको वास्तविक र मुख्य हेरचाह गर्ने नेपाली आमाबुबाले बच्चासँगै बस्न पाउने अधिकार दाबी गर्न सक्छन्। बच्चा पोर्चुगिज नागरिक भएको र आमाबुबा मुख्य हेरचाहकर्ता भएको तथ्य मात्र पर्याप्त हुँदैन। बच्चाको बसोबास आधार, पर्याप्त आर्थिक स्रोत, पारिवारिक सम्बन्ध र वास्तविक हेरचाहको अवस्था आवश्यक कागजातबाट प्रमाणित गर्नुपर्छ।

आवेदन विचाराधीन रहँदा काम गर्ने अवस्था

डेनमार्कको प्रक्रियामा महत्त्वपूर्ण देखिने अर्को पक्ष आवेदन विचाराधीन रहेको अवधिमा काम गर्न सकिने सम्भावना हो।

गैर-EU परिवार सदस्यले डेनमार्कमै वैध रूपमा आवेदन दिन पाउने अवस्था भए आवेदन विचाराधीन रहँदा त्यहाँ बस्न सक्ने अवस्था हुन सक्छ। सम्बन्धित व्यक्तिले EU नागरिकको परिवार सदस्यका रूपमा आवश्यक सबै सर्त पहिल्यै पूरा गरेको भए अन्तिम बसोबास कागजात जारी हुनुअघि पनि काम गर्ने अधिकार हुन सक्छ।

नाबालक पोर्चुगिज बच्चाका नेपाली आमाबुबाको अवस्थामा काम सुरु गर्नुअघि मुख्यतः यी कुरा स्थापित हुनुपर्छ:

• बच्चासँग डेनमार्कमा EU नियमअनुसार बस्ने स्वतन्त्र आधार हुनुपर्छ।
• बच्चा र सम्बन्धित परिवार सदस्यका लागि पर्याप्त आर्थिक स्रोतसहित आवश्यक सर्त पूरा भएको हुनुपर्छ।
• आमाबुबाले बच्चाको वास्तविक मुख्य हेरचाह गर्ने व्यक्तिका रूपमा बच्चासँग बस्न पाउने अधिकार प्रमाणित गर्न सक्नुपर्छ।
• आवेदन डेनमार्कमै दर्ता गर्न पाउने र निर्णय पर्खँदा त्यहाँ बस्न मिल्ने कानुनी अवस्था हुनुपर्छ।

अन्तिम निर्णय नआउँदै काम सुरु गर्ने व्यक्तिले आवश्यक सर्त वास्तवमै पूरा भएका छन् कि छैनन् भन्ने जोखिम स्वयं वहन गर्छ। पछि आवेदकले EU कानुनअन्तर्गत बसोबास र काम गर्ने सर्त पूरा नगरेको निर्णय भए पहिले गरिएको काम अनधिकृत मानिन सक्छ र त्यसका कानुनी परिणाम आउन सक्छन्।

महत्त्वपूर्ण: केही परिवारले आवेदन दिएपछि निर्णय पर्खँदै काम सुरु गरेका हुन सक्छन्। तर अरू कसैले त्यसरी काम गरेको उदाहरणले अर्को परिवारलाई स्वतः उही अधिकार दिँदैन। प्रत्येक परिवारको आर्थिक स्रोत, बच्चाको बसोबास आधार, वास्तविक हेरचाहको अवस्था र आवेदन गर्ने कानुनी आधार व्यक्तिगत रूपमा मूल्याङ्कन हुन्छ।

बेल्जियममा किन यो बाटो प्रयोग भएको सुनिन्छ?

बेल्जियममा नाबालक EU नागरिकका आमा वा बुबालाई परिवार सदस्यका रूपमा स्वीकार गर्न सकिन्छ। यसका लागि आमाबुबासँग बच्चामाथि अभिभावकीय अधिकार वा कानुनी हेरचाहको जिम्मेवारी हुनुपर्छ, बच्चासँग बेल्जियममा बस्नुपर्छ र वास्तविक रूपमा बच्चाको हेरचाह गरेको हुनुपर्छ।

तीन महिनाभन्दा लामो बसोबासका लागि स्थानीय commune वा gemeente मार्फत प्रक्रिया सुरु हुन्छ। गैर-EU परिवार सदस्यले रेसिडेन्स कार्डका लागि आवेदन दिएपछि Annex 19ter प्राप्त गर्न सक्छ। यो आवेदन दर्ता भएको प्रमाण हो, अन्तिम रेसिडेन्स कार्ड वा आवेदन स्वीकृत भएको निर्णय होइन।

ठेगाना जाँच सकारात्मक भएपछि आवेदन विचाराधीन अवधिका लागि अर्को अस्थायी दर्ता प्रमाणपत्र जारी हुन सक्छ।

बेल्जियमको स्थानीय दर्ता प्रणाली र आवेदन विचाराधीन रहँदा दिइने अस्थायी कागजातका कारण केही परिवारलाई नर्वेको तुलनामा प्रक्रिया बढी व्यावहारिक लागेको हुन सक्छ। Annex 19ter र अस्थायी दर्ता प्रमाणपत्र प्राप्त भएका निश्चित परिवार सदस्यले अन्तिम निर्णय पर्खँदै काम गर्न सक्ने अवस्था पनि हुन सक्छ।

तर Annex 19ter प्राप्त हुँदैमा अन्तिम बसोबास अधिकार स्वीकृत भएको वा तुरुन्त काम गर्न पाइने मान्नु हुँदैन। काम सुरु गर्नुअघि अस्थायी दर्ता प्रमाणपत्रमा रोजगार बजारमा पहुँचबारे के लेखिएको छ भन्ने जाँचेर स्थानीय commune वा gemeente बाट पुष्टि गर्नुपर्छ। आवश्यक परे सम्बन्धित क्षेत्रको रोजगार निकायसँग पनि जानकारी लिनुपर्छ।

त्यसैले बेल्जियमलाई “आवेदन दिएपछि जसले पनि काम गर्न पाउने देश” भन्न मिल्दैन। तर यसको स्थानीय दर्ता प्रक्रिया र अस्थायी प्रमाणपत्रले आवश्यक सर्त पूरा गर्ने केही परिवारका लागि नर्वेको तुलनामा बढी व्यावहारिक अवसर दिन सक्छ।

स्विडेन, आयरल्यान्ड र अन्य देशमा अवस्था

स्विडेनमा गैर-EU परिवार सदस्यको रेसिडेन्स कार्डसम्बन्धी आवेदन Migrationsverket ले हेर्छ। जनसंख्या दर्ता र स्विडिस व्यक्तिगत पहिचान नम्बर प्राप्त गर्ने प्रक्रिया भने Skatteverket अन्तर्गत पर्छ।

EU वा EEA नागरिकसँग स्विडेनमा वास्तविक बसोबास अधिकार भए योग्य परिवार सदस्यले रेसिडेन्स कार्डको निर्णय नपर्खी काम सुरु गर्न सक्छ। तर नाबालक EU बच्चाको मुख्य हेरचाह गर्ने व्यक्तिका रूपमा अधिकार दाबी गर्ने आमाबुबाको अवस्था सामान्य पति-पत्नीको आवेदनभन्दा फरक हुन सक्ने भएकाले काम सुरु गर्नुअघि Migrationsverket बाट आफ्नो अधिकार स्पष्ट गराउनु उपयुक्त हुन्छ।

आयरल्यान्डमा गैर-आयरिस EU बच्चाको मुख्य हेरचाह गर्ने व्यक्तिका लागि Chen फैसलामा आधारित छुट्टै आवेदन प्रक्रिया छ। यसअन्तर्गत बच्चा १८ वर्षभन्दा कम उमेरको, आयरल्यान्डबाहेक अर्को EU देशको नागरिक र आयरल्यान्डमा बसिरहेको हुनुपर्छ। परिवारले आफ्नो खर्च धान्न पुग्ने पर्याप्त आर्थिक स्रोत र पूर्ण स्वास्थ्य बीमा भएको प्रमाण पनि दिनुपर्छ।

स्पेन र इटालीमा पनि EU नागरिकका गैर-EU परिवार सदस्यले रेसिडेन्स कार्डका लागि आवेदन दिन सक्छन्। तीन महिनाभन्दा लामो बसोबासका लागि EU नागरिकको आफ्नै बसोबास आधार र पारिवारिक सम्बन्ध प्रमाणित गर्नुपर्छ। आर्थिक रूपमा आत्मनिर्भर व्यक्तिको आधार प्रयोग गरिए पर्याप्त आर्थिक स्रोत र पूर्ण स्वास्थ्य बीमा आवश्यक पर्न सक्छ।

स्पेनमा स्थानीय ठेगाना दर्ता र विदेशी नागरिकको पहिचान नम्बरसम्बन्धी प्रक्रिया तथा इटालीमा स्थानीय प्रशासन र Questura, अर्थात् प्रहरी मुख्यालयमार्फत गरिने प्रक्रिया आवश्यक पर्न सक्छ।

इटालीमा तीन महिनाभन्दा लामो समय बस्ने गैर-EU परिवार सदस्यले EU नागरिकको परिवार सदस्यको रेसिडेन्स कार्डका लागि Questura मा आवेदन दिनुपर्छ। तर स्थानीय दर्ता, पहिचान नम्बर वा आवेदनको रसिद प्राप्त हुँदैमा बच्चा र आमाबुबाको बसोबास अधिकार स्वतः स्थापित हुँदैन।

महत्त्वपूर्ण: विभिन्न देशमा आवेदन दिने कार्यालय र अस्थायी कागजात फरक भए पनि मुख्य कानुनी विषय उही रहन्छ। बच्चासँग EU नियमअन्तर्गत वास्तविक बसोबास आधार हुनुपर्छ र आमाबुबाले बच्चाको मुख्य हेरचाह गर्ने व्यक्तिका रूपमा आफ्नो अधिकार प्रमाणित गर्न सक्नुपर्छ।

पोर्चुगलको रेसिडेन्ट पर्मिटले के मद्दत गर्छ?

पोर्चुगलको साधारण रेसिडेन्ट पर्मिटले मुख्यतः पोर्चुगलमा बस्न र अनुमतिका सर्तअनुसार काम गर्न अधिकार दिन्छ। यसले नर्वे, डेनमार्क, बेल्जियम वा अर्को युरोपेली देशमा दीर्घकालीन रूपमा बस्न र काम गर्न स्वतन्त्र अधिकार दिँदैन।

मान्य पोर्चुगिज रेसिडेन्ट पर्मिट र राहदानी भएका व्यक्तिले सामान्यतः अन्य Schengen देशमा कुनै पनि १८० दिनको अवधिभित्र बढीमा ९० दिनसम्म छोटो भ्रमण गर्न सक्छन्। तर यो भ्रमणको अधिकार हो, अर्को देशमा बसोबास स्थापना गर्ने वा काम सुरु गर्ने अनुमति होइन।

अर्को देशमा तीन महिनाभन्दा लामो समय बस्न चाहने परिवारले त्यस देशमा लागू हुने नियमअनुसार नयाँ बसोबास प्रक्रिया पूरा गर्नुपर्छ। यस गाइडमा समेटिएको अवस्थामा आमाबुबाको सम्भावित अधिकार पोर्चुगलको रेसिडेन्ट पर्मिटबाट होइन, पोर्चुगिज नागरिकता भएको बच्चाको EU वा EEA बसोबास अधिकारबाट उत्पन्न हुन्छ।

निष्कर्ष

बच्चासँग पोर्चुगिज राहदानी हुनु परिवारका लागि महत्त्वपूर्ण कानुनी आधार हो। तर त्यसले नेपाली आमाबुबालाई सबै युरोपेली देशमा समान रूपमा बस्न र काम गर्न पाउने अधिकार स्वतः दिँदैन। प्रत्येक देशले बच्चाको बसोबास आधार, पर्याप्त आर्थिक स्रोत, स्वास्थ्य बीमा, पारिवारिक सम्बन्ध र आमाबुबाले गरिरहेको वास्तविक हेरचाहको अवस्था मूल्याङ्कन गर्न सक्छ।

नर्वेमा बच्चाले EEA नियमअन्तर्गत तीन महिनाभन्दा लामो समय बस्ने सर्त पहिले नै पूरा गरेको देखाउनुपर्छ। परिवारसँग आगमनकै समयमा पर्याप्त आर्थिक स्रोत र आवश्यक स्वास्थ्य सुरक्षा नभई नर्वे पुगेपछि जागिर खोजेर आर्थिक आधार बनाउने योजना मात्र छ भने प्रक्रिया अनिश्चित र जोखिमपूर्ण हुन सक्छ।

डेनमार्कमा आवश्यक सर्त पहिल्यै पूरा गरेको गैर-EU परिवार सदस्यले आवेदन विचाराधीन रहँदा काम गर्न सक्ने अवस्था हुन सक्छ। बेल्जियममा स्थानीय दर्ता र अस्थायी प्रमाणपत्रका आधारमा अन्तिम निर्णय पर्खँदै काम गर्न सकिने प्रक्रिया हुन सक्छ। तर दुवै देशमा आवेदन दिएको तथ्यले मात्र काम गर्ने अधिकार स्वतः प्राप्त हुँदैन।

त्यसैले सामाजिक सञ्जालमा सुनिने “बच्चाको EU राहदानी लिएर अर्को देशमा जाने र काम सुरु गर्ने” अनुभव पूर्ण रूपमा काल्पनिक नहुन सक्छ। तर कुनै परिवारले डेनमार्क, बेल्जियम वा अर्को देशमा प्रयोग गरेको प्रक्रिया नर्वेमा पनि त्यसैगरी लागू हुन्छ भन्ने निष्कर्ष निकाल्न मिल्दैन। देशअनुसार आवेदन दिने निकाय, आवश्यक कागजात, अस्थायी प्रमाणपत्र र काम गर्ने अधिकार फरक हुन सक्छ।

महत्त्वपूर्ण: यो गाइड सामान्य जानकारीका लागि तयार गरिएको हो, व्यक्तिगत कानुनी सल्लाह होइन। अर्को देशमा सर्ने, आवेदन दिने वा अन्तिम निर्णय आउनुअघि काम सुरु गर्ने निर्णय गर्नुअघि सम्बन्धित देशको अध्यागमन निकायबाट आफ्नो परिवारको अवस्थाबारे लिखित वा व्यक्तिगत मार्गदर्शन लिनुहोस्।